Bilindiği gibi İsviçre’de gerçekleştirilen CERN Deneyi için Türk Bilim adamlarından oluşan bir ekip kurulmuş ve bu ekip oradaki çalışmalarda yer almıştı.Basında isimleri çıkan bu bilim adamlarımızdan Prof.Dr.Engin Arık Isparta yakınlarında 30.Kasım 2007 tarihinde düşen yolcu uçağında hayatını kaybetmişti.

Boğaziçi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Engin Arık’ın ve ekibi İsviçre’nin Fransa sınırı yakınlarında kurulu, “European Organization for Nuclear Research” (CERN)deki Atlas Deneyi’nde çalışıyorlardı.

CERN ekibinin öldürülme sebeplerini biliyoruz…

Türkiye’de Tohumculuk Bankası için de bir ekip kuruldu. Ancak bu ekip, CERN Deneyi’ndeki gibi isimleri deşifre edilmedi. Kurulan bu ekipte yer alanların isimleri hiçbir şekilde basında yer almadı. Tohumculuk ve gıda güvenliği alanında faaliyette bulunan bu ekip, Türkiye’deki orijinal tohumları topluyor, çoğaltıyor ve bilinmeyen yerlerde depoluyor. Türkiye için hayati öneme sahip tohumlar, gıda güvenliğimiz için güvenli yerlerde depolanmış durumdadır. Kurulan bu ekip, çalışmalarını çok gizili bir şekilde sürdürmektedir. Bu konuda çalışmaların olduğunu ‘sezenler’ ekibe ulaşamadıkları için ilginç yöntemlerle bu ekibe ulaşmaya çalışmaktadırlar…Ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar çabaları beyhudedir.

Son zamanlarda bazı kişilerin bitkilerle ilgili –asıl branşları olmamasına rağmen- televizyonlarda ve basında oldukça sık yer aldığını ve hatta kitaplarının çok sattığını görmekteyiz. Yazılı ve görsel basında öne çıkan bu kişiler, bir nevi çığırtkanlık (1) yapmaktadırlar. Yapılan bu çığırtkanlık elbette boşa gidecektir. Ancak o çığırtkanlara da buradan sesleniyoruz: “Tuzak kurmayın, hile yapmayın. Bu ekibi deşifre edemezsiniz.”

Bizim burada kurulan bu ekipten söz etmemizin sebebine gelince; milletimizin içi rahat olsun. Zannedilmesin ki Devletimiz hiçbir çalışma yapmıyor, gıda savaşlarına hazırlıklı değil, tohumculuk konusunda bir hazırlığı yok. Sanılmasın ki tohumculuk konusunda piyasayı başıboş bıraktı? Türkiye için çok önemli bir konuda duyarsız davranılıyor sanılmasın diye bu küçük açıklamaları yapıyoruz. Davulla zurnayla yapılmaz bazı işler. Hayran olduğunuz ülkelerin çalışmalarına karşı, en âlâ çalışmalar bizde de yapılıyor. İçiniz rahat olsun. Bu ekip dışında da, tohumla ilgili çalışmaların yapıldığını basından öğrendik. Hatta bu konuyu yazılı ve görsel basın her ne kadar gündeme getirmese de Netpano bu haberi manşetine taşımıştı. (2)

Ülkemizin geleceğini yakından ilgilendiren gıda güvenliği konusunda bu önemli çalışmayı yapanlar, Anadolu’nun bir köşesinde bir bahçıvan da olabilir, şehrin göbeğinde başka bir meslek erbabı da…

Tohumculuğumuzu yok etmek isteyenlerin önemli adımlar attıklarını, belli aşamaya kadar planlarını uyguladıklarını söyleyebiliriz. Ancak İsrail’in ve şeytanilerin bir planları varsa bizimde onlara karşı planlarımız var.

Gıdaların genleriyle oynayarak öyle tohumlar yapıyorlar ki, böcekler sadece o tohumları yemiyor, onların ürettikleri tohumlar dışındakileri yiyor. Kendi tohumları dışındaki hububatı yok eden virüsler geliştirdiklerini biliyoruz…

Varsın onlar başardıklarını sansınlar. Anadolu’nun tokatı onların yüzlerine her zaman inecek kuvvete ve etkiye sahiptir. O tokat bir kez inince de artık bir daha ortalığa çıkamazlar. Türk Devleti büyük bir devlettir, bu millet büyük bir millettir.

Anadolu köylüsüne, çiftçilerimize de buradan bir uyarı yapmak lazım: Tanımadığınız insanlar, özelliklede yabancılar, köyünüzde kasabanızda sizlerin önem vermediğiniz bitkileri topluyorlarsa bunları hemen güvenlik güçlerine ihbar edin. Güvenlik güçlerine bu şahısların çalışmalar yaptıklarını acilen bildirin. Çünkü bunlar tohumlarımızı, bitkilerimizi toplayarak bir nevi karşı silah yapıyorlar…

Türkiye’de bazı sivil toplum kuruluşları tohum savaşlarına karşı kendileri de bazı yöntemler geliştirmişlerdir. İşte bunlardan biri olan Pembe Domates Ağı (PDA) hakkında bir yazarımız şunları söylemektedir:(3)

“PDA’nın pembe domatese sahip çıkması, Anadolu’da yetişen 3 binden fazla endemik/kendine has tarımsal bitki türünün korunması açısından da çok önemli. Çünkü binlerce yıldır bu topraklarda yetişen ve henüz lezzeti bozulmamış türler, 2011′de yürürlüğe girecek ‘Tohumculuk Yasası’ ile yok olma tehdidi altına girecek.

Bu tehlikeyi gören Ziraat Odaları, Anadolu çiftçisine kurulan tuzak konusunda sivil toplumu harekete geçirmeye çalışıyor.

Pembe domatesin yok olmasına karşı örgütlenen PDA, ‘Tohumculuk Yasası’na karşı da etkin bir kampanya yürütüyor.

2006 yılında çıkan 5553(4) sayılı yasa, 2011′den itibaren ancak ‘kayıt altına alınmış tohumların’ ekimine olanak tanıyacak. Tohumuna patent alamayan çiftçiler ise, tekel durumundaki uluslararası şirketlerin insafına terk edilecek. Dünya tohumculuğu 6 büyük tekelin elinde bulunuyor, Türkiye’de tohum ıslahı yapan şirketlerin yüzde 90′ını ise bu tekeller oluşturuyor.

2011′den itibaren kayıt altına alınmamış tohumlukları satan köylüler, ağır para cezasına çarptırılacak ve el konulan ürünler imha edilecek. Böylece Anadolu’nun zengin türleri doğallığını yitirecek.

Gözlem Gazetesi’nin Ziraat Mühendisleri Odası İzmir Şube Başkanı ve Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Öğretim Üyesi Prof.Kamil Okyay Sındır’la görüşerek yayımladığı haber, Türkiye’nin 2007′de üye olduğu Uluslararası Yeni Çeşitleri Koruma Birliği’nin (UPOV) dayatmasıyla buğday başta olmak üzere biyoçeşitliliğin yok olma tehlikesine dikkat çekiyor.

Oysa Anadolu’da yetişen 11 bin farklı bitki türü, Avrupa’nın toplamı kadar.

Ziraatçiler,UPOV üyeliği ile Türkiye’nin genetik çeşitliliğinin yağmalanacağını, tarım ilacı ve gübre kullanımının yaygınlaşmasıyla toprakların, ürünlerin, suların kirleneceğini, sağlıksız kuşaklar yetişeceğini savunuyorlar.

Tohumculuk Yasası’na ‘dur’ denilmeli.

‘Biyogüvenlik Yasası’da süratle Meclis’ten geçmeli.

Yaşasın PDA hareketi, pembe domateslerin özgürlüğü.”

Bütün bunlara hak vermemek elde değil. Tohumculuk Kanunu’nun sakıncaları ile ilgili geniş tartışmalar yapılmış (5) hatta Kanun’un Meclis Genel Kurulu’nda kabulü sırasında da bu tartışmalar devam etmişti.(6)

Tohum savaşları devam ediyor…

Dipnotlar:

(1) Çığırtkan denen kuşlar, uzaktan yaklaşan sürüyü işitince öterek hemcinslerine cevap vermeye başlarlar. Bunu duyan sürü de güvenli bir yer olduğunu zannederek dikseye inerek, tuzağa yakalanmış olurlar. Başka bir ifadeyle çığırtkan; bir kafes içinde av yerine bırakılan ve kuşları yakalamada çığırtkan olarak kullanılan kuş.

(2) http://www.netpano.com/haber/3303/Kendi/Tohumumuzu/Kendimiz/Üreteceğiz

(3) http://www.milliyet.com.tr/Yazar.aspx?aType=YazarDetay&ArticleID=1082067&AuthorID=68&Date=12.04.2009

(4) http://rega.basbakanlik.gov.tr/eskiler/2006/11/20061108-1.htm

(5) http://www.tarimsal.com/tohumculukyasasitartismalari.htm

(6) http://www.agaclar.net/forum/showthread.php?t=1955&page=2

Kaynak: iyibilgi

Trabzon, İstanbul, Tekirdağ, Koceli ve Edirne de incelemelerde bulunan müfettişler; Erhan Tuncel, Yasin Hayal, Ogün Samast ve Tuncel’in ev arkadaşı Tuncay Uzundal ile görüştüler.

İstanbul Emniyeti’nde 2 aya yakın çalışan müfettişler, Hrant Dink cinayetiyle ilgili terörle mücadelenin yaptığı soruşturmayı tüm boyutlarıyla gözden geçirdiler.

Müfettişler, çalışmalarının ardından sonuç bölümü 30 sayfa olan 200 sayfanın üzerinde bir rapor hazırladılar.

Hrant Dink cinayetinin azmettiricisi Yasin Hayal ile cinayetin faili Ogün Samast’ın tanıştığı 2002 yılından itibaren tüm ilişkiler kronolojik sıra ile rapora yansıtıldı.

Raporun sonuç bölümünde şu ifadeler yer aldı:

HAYAL YURDIŞINDAN KİMLERLE KONUŞTU?
“Yasin Hayal’in McDonald’s bombalamasını yaptığı süreçte kullandığı yeni bir telefon numarası tespit edildi. Bombalama eyleminden kısa bir süre önce Hayal’in bu telefonla yurdışından çeşitli ülkelerden isimlerle çok sayıda telefon görüşmesi yaptığı tespit edildi. Ancak bu isimlerin kimler olduğu ile ilgili iletişim bilgilerine ulaşılması için Adalet Bakanlığı’ndan izin alınamadı.”

Müfettişler, bu telefon görüşmelerinin çözülmesinin çok önemli olduğu tespitini yaparak yargının bu konunun üzerine gitmesini önerdi.

BOMBALAMA ÇÖZÜLSEYDİ, CİNAYET ÖNLENEBİLİRDİ
“İstihbarat elemanı Erhan Tuncel’in Mc Donald’s bombalamasındaki rölü çözülseydi, Dink cinayeti önlenebilirdi.”

ERHAN TUNCEL DURUŞMAYA ÇAĞRILMADI
“Erhan Tuncel’in McDonalds’ın bombalanması davasında tanık sıfatıyla çağrıldığı halde duruşmaya katılmaması ve yargının da yeni bir çağrı çıkarmaması dikkat çekici. Çünkü tanıklığından vazgeçildiğine dair bir mahkeme kararı da ortada yok.”

KORDİNASYONSUZLUK İÇİN İNCELEME YAPILMALI
“Yasin Hayal’in Hrant Dink’e suikast düzenleyeceği bilgisi Erhan Tuncel aracılığı ile 1 yıl önceden Trabzon Emniyeti’nce alınmıştır. Aynı bilgi Hayal’in eski eniştesi Coşkun İğci tarafından da suikastten 6 ay önce Trabzon İl Jandarma Alay Komutanlığı’na bildirilmiştir. Buna rağmen, bu bilgileri ne jandarma emniyetle, ne de emniyet jandarma ile paylaşmamıştır. Kurumlar arası kordinasyonsuzluk nedeniyle ilgili görevliler hakkında görevi ihmalden inceleme yapılmalıdır.”

MUHBİRLİĞİ DÖNEMİNDE ZAFİYET YAŞANDI
“Erhan Tuncel’in istihbarat elemanı olarak kullanıldığı dönemde sürecin takibi açısından zafiyet yaşanmıştır.”

TRABZON EMNİYETİ HAKKINDA İNCELEME YAPILMALI
Erhan Tuncel’in Başbakanlık müfettişlerine verdiği bir takım yeni bilgiler nedeniyle Trabzon’daki emniyet görevlileri hakkında İçişleri Bakanlığı’nın düzenlediği raporda “soruşturma izni verilmemesi” kararı çıkmasına rağmen yeniden inceleme yapılmalıdır.”

İHMALDEN JANDARMA SORUMLU
“Yasin Hayal’in firari olarak aranmakta iken 2006 da yurtdışına çıkış sürecinde gerekli kayıtların girilmemesinden dolayı oluşan ihmalden Trabzon İl Jandarma Komutanlığı sorumludur.”

Müfettişler, ihmali bulunanlar hakkında soruşturma istedi.

KORUMA ALTINA ALINMALIYDI
“Yasin Hayal’in Hrant Dink’e yönelik suikast planına dair istihbari bilgiler olmasına rağmen (Bu bilgiler arasında Ermeni Patriği Mutafyan’ın da bir dilekçesi var) Dink’e koruma tahsil edilmemesi dikkat çekicidir. Hedef isimler listesinde bulunduğu için zaten Emniyet Genel Müdürlüğü genelgesi doğrultusunda Hrant Dink koruma altına alınmalıydı.”

O nedenle görev ihmali bulunan İstihbarat Daire Başkanlığı yetkileri hakkında inceleme istendi.

CERRAH HAKKINDA CEZA UYGULANMADI
Raporda, İstanbul Emniyet Müdürü Celallettin Cerrah hakkındaki kınama cezasının ise uygulanmadığına dikkat çekildi

SİLAHIN KAYNAĞI BELİRSİZ
Raporda, silahla ilgili yapılan incelemeye ilişkin ise şu bilgiler yer aldı: “Hrant Dink suikastinde kullanılan silahla ilgili yerinde yapılan incelemeler de ise silahın kaynağına ilişkin bir bilgiye ulaşılamadı.”

ÖNERİLER
Raporun öneri bölümüne ise şöyle denildi:
“Bu cinayetlerde talimatlar internet cafelerden veriliyor. İnternet cafelerin denetimi artırılsın.”
“Siber suç sözleşmesi imzalansın.”
“Kurumlar arası koordinasyonsuzluk giderilsin.”
“Telefon kartlarının başkalarını adına kullanımına imkan veren açık hat telefon kullanımları sona erdirilsin.” NTVMSNBC

Başbakanlık teftiş kurulu Hrant Dink dosyası tümüyle şu linkten incelenebilir.

Her gün yeni ortaya çıkan bilgiler, belgeler, örgütlerle toplum, arkası arkasına şoklar yaşamaya devam ediyor..
Bu ara bana iki mektup geldi.. İkisi de eski emniyetçiden. Özal, Kahveci, Bitlis cinayetlerine ilişkin önemli iddialar içeren iki mektup. Ben her iki mektubu tek bir metin halinde ve geniş bir özet olarak size sunuyorum.
Karar sizin!
Bugüne kadar ülkemizde çok sayıda faili meçhul cinayetler işlendi. Cinayete kurban edilen kişiler genellikle ülke gündeminde yer tutan, önemli noktalarda görev yapan ve öldürüldüklerinde ülkede kaos ortamı meydana getirecek kişilerden seçildi. Ancak bu cinayetlere kurban edilen üç kişi vardı ki; bu kişiler ülkenin geleceğine yön verecek kimselerdi. Bu kurbanlar Cumhurbaşkanı Turgut Özal. Maliye Bakanı Adnan Kahveci ve Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis idi. Bu üç kişiden Adnan Kahveci 05 Şubat 1993. Eşref Bitlis 17 Şubat 1993 ve Turgut Özal 18 Nisan 1993′te olmak üzere çok kısa aralıklarla öldürüldü. Biri kalpten(!), biri trafik kazasından(!), diğeri ise helikopterin buzlanmasından hayatını kaybetti. 3 ayda Türkiye’nin en önemli noktalarında görev yapan bu 3 kişinin bu şekilde hayatını kaybetmesi mümkün mü sizce? O halde bu cinayetlerin arkasında yatan gerçek neydi? Bu konuyu irdelemek için öncelikle bu 3 kişinin Kürt sorununa ve ülkede yapılacak yeni yönetim değişikliklerine nasıl baktıklarını bilmemiz gerekmektedir.
Önce bu konuları izaha çalışalım.
Turgut Özal, Kürt sorunu ile ilgili olarak şöyle diyordu. “21. asırda çözüm sopayla olmaz. Özgürlükle, diyalogla olur.” Bu konuları içeren teferruatlı çok gizli bir mektup yazarak o tarihteki Başbakan olan Süleyman Demirel’e gönderir. Basına intikal ettiğine göre o tarihte Demirel, Özal’ın öldürüleceğini söyler ve 3 ay sonra Özal öldürülür. Özal’ın en önemli ikinci hedefi, ülkenin Başkanlık sistemi ile yönetilmesi idi. Bu konuyu da yüksek sesle dile getiriyor ve çalışmalarını sürdürüyordu. Ancak Derin güç odakları buna karşıydı; çünkü Devlet Başkanı’nı halk seçeceğine göre, kendilerinin seçilmesi imkânsızlaşıyordu.
Özal’la ilgili bir başka iddia ise, Türki Cumhuriyetlere ziyaretinde bazı şeyler söylemiş, geleceğe ilişkin yapacağı işleri, planları anlatmıştı.. Dönüşte Bulgar Büyükelçiliği’ndeki bir resepsiyona program dışı, ısrarlar karşısında katılmıştı.. O gece orada içtiği meyve suyunda ilaç olduğu iddia ediliyor..
Geçen gün Korkut Özal da, Turgut Özal’ın öldürülmüş olduğunu söyledi. Aileden biri, İçişleri Bakanlığı yapmış bir isim bu kişi.. Aslında bu konuda Özal’ın eski korumalarının da ifadelerini almak gerek..
Adnan KAHVECİ, bir Kürt raporu hazırlayarak Özal’a sunmuştu. Bu raporun bir paragrafında şöyle diyordu. “Kürt sorunu enflasyon ve işsizlikten daha önemlidir. Kürt sorununun bugüne kadar çözülmemesinin sebebi, Türkiye’nin bunu çözecek demokratik olgunluğa erişmemiş olmasıdır.”
Eşref BİTLİS, bu konudaki görüşlerini şöyle açıklamıştır: “Bölgede konuşlanmış durumda bulunan Çekiç güç kuvvetlerinin Türkiye’den ayrılması gerekir. ABD, Kuzey Irak’ta bir Kürt Devleti oluşturmaya çalışıyor. Kürt Devleti Türkiye’nin zararına olur.” Bu açıklamalardan sonra ABD’nin savaş uçakları Bitlis’in binmiş olduğu helikoptere taciz uçuşu yapmıştır.
Bunları aklınızda tutun ve düşünün şimdi. Bilindiği gibi ve bugün de bütün detayları ile ortaya çıkan, PKK Terör Örgütünün bitmesini istemeyen, hatta himaye eden, yabancı istihbarat birimleriyle ortak hareket eden, ülkenin bütün kurum ve kuruluşlarına sızmış, yasadışı faaliyet gösteren güçlü başka bir Terör Örgütünün var olduğu ve PKK Terör Örgütünü taşeron olarak kullandığıdır. Bugüne kadar ülkede faili meçhul cinayetlere kurban edilen insanlar genel olarak ya Kürt işadamı, ya da Kürt sorununun demokratik yollardan çözülmesini isteyen kimseler değil midir? Şimdi sizlere ülkenin gündeminden hiç düşmeyen devamlı ülke üzerinde karanlık senaryolar yazan, sadece Türkiye’de değil, dünyanın değişik ülkelerinde araştırma merkezi bulunan, amacının ne olduğu bir türlü çözülemeyen(!) bir kişiden söz edeceğim. Bu kişi VERSO Araştırma şirketinin sahibi Erhan Göksel. Özal öldürüldüğünde bütün sırlarını bilen, ona bilgileri sunan danışmanı Göksel’dir. Kahveci öldürüldüğünden en yakın aile dostu, VERSO şirketinin ortağı olan, bütün sırlarını bilen Göksel’dir. Genelkurmay eski Başkanı Yaşar Büyükanıt hariç, diğer bütün Genelkurmay Başkanları ile samimi diyalog içerisinde olan yine Göksel’dir. Başbakanlık ve Parti Başkanlığı yapan, diyalog kuramadığı tek kişi Erdoğan’dır. Özal’ın gelecekteki Genelkurmay Başkanı adayının Eşref Bitlis, Başbakan adayının da Adnan Kahveci olduğunu bilen de Göksel’dir. Özal’la Kahveci’nin cenazelerinde tabutlarını omuzlayan aileleri ile yan yana yürüyen ve Kahveci’nin çocuklarına sahip çıkan da yine Göksel’dir. Türkiye’yi bir kenara bırakalım; dünyanın en ücra köşesinden bilgisi olan, Kenya’daki karınca sayısını dahi bilen Göksel, ne hikmetse iki yakın dostu ve danışmanlığını yaptığı Özal ve Kahveci’yi kimlerin ve ne sebeple öldürdüğünü bilmemektedir! Sizce bu normal bir şey midir?
Sahi; Cem Ersever bu işler olurken neredeydi ve Cem Ersever’e ne oldu?
Gelişmelerin en ilginç tarafı bundan sonra cereyan eder. Yıldırım Akbulut’un Başbakan olması için Özal’a öneride bulunan Göksel’dir. Akbulut’un Başbakan olmasından sonra resmi olarak danışmanlık yapan yine Göksel’dir. Özal’ın öldürülmesinden sonra Cumhurbaşkanı olan Süleyman Demirel’in danışmanı olan yine Göksel’dir. Refah Partisi’nin danışmanlığını yaparken hazırladığı raporları Genelkurmay Başkanlığı’na fakslayan da yine Göksel’dir. Bunları kimseyi suçlamak için yazmıyorum, sadece merak ettim. Sahi kim bu Erhan Göksel?
İnsan ister istemez merak ediyor. İşe bakar mısınız? Özal’ın eşi Semra ile kızı Zeynep’in Ergenekon Terör Örgütü üyesi olmaktan cezaevinde bulunan Hayrettin Ertekin ile olan aile dostluklarını da merak ediyorum. Ailece görüşüyorlar mıydı? Evlerine gelip gidiyor, mutfakta yemek yapma konusunda yardımcı oluyor muydu? Özal’ın ölümünün bir cinayet olduğunu bilmeyen kimse kaldı mı? O halde, Semra Hanım neden otopsi yapılmasını istemedi sizce? Ayrıca şunu da öğrenmek istiyorum. Özal’ın son yurtdışı ziyaretine gittiğinde beraberinde kimler vardı? Çünkü Özal, yurtdışı dönüşünün hemen sonrasında vefat etmişti.

Bu 3 cinayetin arka arkaya işlenmesinden sonra ülke genelinde bir hareketlenme başlar, toplumda bu cinayetlerin aydınlatılması için kamuoyu oluşmaya başlar. Basından takip edildiğinde, bu kamuoyu baskısının Haziran sonlarından arttığına tanık olursunuz. Bu cinayetleri işleyenler konuyu gündemden düşürmek için yeni cinayet planları yaparlar ve 02 Temmuz 1993 günü Madımak vahşetini gerçekleştirerek 37 cana kıyarlar. Toplumun Alevi kesimini bu baskıdan uzaklaştırırlarken, Sünni kesimi de düşman ilan ettirirler. Bununla da kalmazlar; 05 Temmuz 1993 günü Erzincan Başbağlar köyünde sabah namazında cami basarak 33 kişiyi katleder ve “Madımak’ın intikamı alındı” diye not bırakırlar. O tarihten sonra bu faili meçhul cinayetler unutulur. Gündemin yeni konusu Madımak olur. Aynı mihraklarca her yıl Madımak olayı gündeme getirilir, Sünni kesime olmadık hakaretler yapılırken; Sünni kesim Başbağlar katliamıyla ilgili hiçbir zaman Alevileri suçlamamıştır. Geçen Çarşamba günü akşam HaberTürk televizyonunda program yapımcı ve sunucusu hanımefendi, aynen şunları söyledi: “Biz Aleviler çabuk gaza geliyoruz…”
Bana göre Erdal İnönü, oynanan oyunun farkına vardı ama sustu. Gerçeklere sırtını döndü.. Alevi derneklerinin birçoğu da gerçekleri bilmelerine rağmen olayı başka noktalara çektiler…
Başkası ne düşünür bilmem ama, Madımak ve Başbağlar katliamlarının, benim cinayet olduğuna inandığım, Özal, Kahveci ve Bitlis’in kurban edilişinin perde arkası olduğu görüşündeyim. Bana gelen mailde bunlar yazıyordu. Yorumu sizlere bırakıyorum.
Yer bitti, ama konu bitmedi. O zaman yarın da devam edelim.. Sırada Demirel ve Cindoruk var. Selam ve dua ile…

Abdurrrahman Dilipak – Vakit