“EN KAZANÇLI ERDOĞAN ÇIKABİLİR”

AKP’nin dış ilişkilerinden sorumlu Başkan Yardımcısı Suat Kınıklıoğlu’nun, “Güney Kafkaslar, sonunda istikrarlı ve yatırımcılar için çekici hale gelebilir” sözlerine de yer verildiği haberde böyle olması halinde bölgeye hakim olacak güçlerin “barış sürecini cesaretlendirmek için pek bir şey yapmayan” ABD veya AB olmayacağı savulunurken şöyle denildi: “Bunların yerine, gaz ve petrol zengini ve Avrupa için önemli bir geçiş rotası olan bölgede etkinliğini yeniden tesis etmeye çalışan iki eski imparatorluk, Türkiye ve Rusya hakim olacak. En kazançlı çıkan ise Türkiye Başbakanı ve İslami Adalet ve Kalkınma Partisi lideri Recep Tayyip Erdoğan olabilir. Sayın Erdoğan, iktidara geldiği 2003 yılından bu yana Türkiye’yi AB üyeliği için hazırlamayı amaçlayan reformları yürütüyor.” NYT, Başbakan Erdoğan’ın “Siyasi rolleri kaybedecekleri kaygısıyla reformları engelleyen askerlerin nüfuzunu radikal bir biçimde azalttığı” öne sürdüğü analizinde “Generaller, komşularla ilişkilerin pahasına ABD yanlısı güçlü bir politikayı destekledi. Bu Türkiye’nin, Avrupa ile Orta Asya arasındaki bir bölgedeki stratejik rolünün değerini azalttı” savına yer verdi.

“ERDOĞAN’IN GELİŞTİRDİĞİ KOMŞULUK POLİTİKASI”

Erdoğan’ın bütün bunları değiştirerek Türkiye’nin ulusal çıkarlarını giderek artan bir biçimde, Ermenistan dahil komşularla ilişkilerin tanımladığı bir “komşuluk politikası”nı geliştirdiği kaydedildi. Analizde Erivan’daki Ermeni Ulusal ve Uluslararası Etüdleri Merkezi Direktörü Richard Giragosyan’ın “Ermenistan ile ilişkileri normalleştirme kararı, Türkiye’nin bir inisiyatifi. ABD’yi sevindirme veya AB’yi yatıştırma bir plan değil. Türkiye’nin ulusal çıkarları ile ilgilidir” değerlendirmesi de yansıtıldı. NYT, AB’nin ise, “yapıcı bir rol oynamadığı”nı belirtirken Fransa ve Almanya’nın Türkiye’nin Avrupa’nın bu bölgesindeki stratejik rolüne rağmen Türkiye’nin AB üyeliğine karşı çıktıklarını vurguladı. Gazete, bu çerçevede, Kınıklıoğlu’nun “AB, burada giderek daha az popüler oluyor, bu da, reformlar konusunda ciddi olan bir liderlik için hayal kırıklığını yaratıyor” sözlerine de dikkat çekti.

“ERDOĞAN RİSKLERİ DE İÇEREN STRATEJİYİ BENİMSEDİ”

Böylece Erdoğan’ın “Türkiye’nin ulusal çıkarlarını yansıtan ama riskleri içeren bir stratejiyi uygulamaya başladığını” öne süren gazete, “Yurt içinde Erdoğan, Ermenistan ile yakınlaşmaya karşı çıkan katı milliyetçiler ve tehlikeli bir küskünlüğü olan askerler ile uğraşmak zorunda” görüşünü de dile getirdi.

“AZERBAYCAN İLE İLİŞKİLER BOZULABİLİR”

Türkiye’nin Ermenistan politikasının, Karabağ sorunu çözülmeden Ermenistan ile normalizasyondan “korkan” Azerbaycan ile ilişkilerin bozulabileceği de belirtilen analizde “Türkiye’nin dış politikasındaki değişiklik nedeniyle Azerbaycan gidirek tedirgin oluyor” Bu arada, ABD’li gazete, Karabağ savaşında Ermenistan’a destek veren Rusya’nın ise, barış yapıcı olmak için harekete geçtiğini öne sürerek Rusya’nın “Türkiye’nin desteğiyle Ermeni güçlerin işgal altındaki Azeri topraklardan çekilişini müzakere etmeye başladığı”nı da yazdı.

“AVRUPA VE ABD BÜYÜK BİR NÜFUZ KAYBINA UĞRAYABİLİR”

Böylece Azerbaycan’ın topraklarının çoğunun kontrolünü elde edeceğini, Rusya’nın da Azerbaycan ile enerji anlaşması yapmak için daha güçlü bir konuma geleceği savunulan analizde Türkiye ile Ermenistan arasındaki normalleşmenin de Gürcistan’ı zayıflatacağı, Ermenistan’ın enerji için yeni bir geçiş rotası olabileceği görüşleri dile getirildi. NYT, analize son verirken de “Avrupa ve ABD Türkiye’de ortaya çıkan büyük şanşa sarılmazsa, yeni bölgesel güçler Türkiye ve Rusya, tarihi nüfuz kürelerine dönüş yaparken çok büyük bir nüfuz kaybına uğrayabilir” yorumunu da yaptı.

Son günlerde en önemli gündem maddesi Türkiye-Ermenistan, Türkiye-Azerbaycan ilişkileri. Türkiye ile Azerbaycan ilişkilerinde gerilim yaşanırken, Ermenistan’da da ilişkilerin normalleşmesi dolayısıyla büyük tartışmaların yaşandığı ortaya çıktı. Ermenistan’da hükümette yer alan aşırı milliyetçi Ermeni Taşnak Partisi, Türkiye ile ilişkilerin normalleşme çabalarını protesto ederek, hükümetten çekildiğini açıkladı.

24 Nisan sözde soykırım gününü anmak üzere Ermenistan’ın başkenti Erivan’da düzenlenen törenler, milliyetçi Ermenilerin Türkiye aleyhindeki gösterilerine sahne oldu. Göstericiler, Türk bayrağını yaktı; binlerce Ermeni “soykırım anıtı”na koştu.


Türkiye aleyhtarı gösterilerin başını çeken bir Taşnaksütyun üyesi, Erivan ile Ankara arasındaki yakınlaşmayı protesto etmek için bayrak yaktıklarını söyledi.

Taşnaksütyun partisi ise Türk bayrağının yakılmasından gösterilere sızan aşırı milliyetçileri sorumlu tuttu ve parti olarak bayrak yakılmasına karşı olduklarını duyurdu.

Türkiye-Ermenistan ortak açıklamasına sert tepki gösteren milliyetçi Taşnaksütyun Partisi, hükümeti oluşturan dörtlü koalisyondan çekilebileceklerini açıklamıştı. Ermeniler “soykırım anıtı”na koştu. Anma törenleri, Türkiye saati ile 09.00′da başladı.

Erivan’dan ve çeşitli yerlerden gelen binlerce kişi Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan ve din adamlarının anıtın önüne gelerek saygı duruşunda bulunması ve dini tören yapması ardından geleneksel çiçek bırakma törenine geçildi. Binlerce Ermeni ortasında alev yanan anıta çiçek bıraktı. Sarkisyan buradan daha sonra kilise temsilcileri ile birlikte kiliseye geçerek ayine katıldı. Ayrıca Erivan’da mumlu ve meşaleli ‘soykırım’ aleyhinde yürüyüş yapıldı.

Ülkede resmi matem günü olan 24 Nisan’da birçok basın kuruluşu çalışmazken, televizyonlar sabahın ilk saatlerinden itibaren anıt çevresinden sürekli canlı yayın yaptı.

‘Yayınlarsanız Türkiye’nin milli menfaatlerinin ağır zarar göreceğini ve patlak verecek sorunun yıllarca başımızı ağrıtacağını bilmenizi rica ederiz’…

Erdal Şafak / Sabah’taki köşe yazısından ilgili kısım.

Yazılanlar – Yazılmayanlar

Gazete yöneticileri bazen de bir haberi milli menfaatler adına yayınlayıp yayınlamama ikilemine düşer.
Bu durum geçtiğimiz hafta bizim de başımıza geldi. Türkiye’yi ayağa kaldıracak, günlerce, hatta haftalarca konuşulacak, dahası dünyada da çok geniş yankılar yapacak bir haberin bilgilerine ulaştık. Hayır siyasetle, siyasilerle uzaktan yakından ilgisi yok. Ekonomik bir konuydu. Daha doğrusu, Türkiye’nin önemli bir ülkeyle ekonomik ve diplomatik ilişkileriyle ilgiliydi.
Son ayrıntıları almak için temas kurduğumuz devletin ilgili birimlerinin temsilcileri ve yine konuya taraf olan ilgili odaların üst düzey yöneticileri gazetemize akın ettiler ve şöyle dediler: “Basın özgür ve bağımsızdır. Yayınlayıp yayınlamamaya sadece siz karar vereceksiniz. Ancak yayınlarsanız Türkiye’nin milli menfaatlerinin ağır zarar göreceğini ve patlak verecek sorunun yıllarca başımızı ağrıtacağını bilmenizi rica ederiz.”
Haberin yayınlanması durumunda ortaya çıkacak tabloyu da ayrıntılarıyla anlattılar.
İnanın, bir dakika bile bocalamadık. Batı’nın saygın gazeteleri, örneğin New York Times, Washington Post, The Times, Le Monde gibi, biz de ulusal çıkarlar adına haberi yok saydık. Sadece yırtıp atmakla kalmadık, belleğimizden de sildik.
Hem sonra, görüp izlediğiniz gibi hiçbir zaman manşet sıkıntısı da çekmiyoruz. Hepsi de birbirinden donanımlı, bilgili, çalışkan, tuttuğunu koparan arkadaşlarımızın sayesinde. Tümüne en içten teşekkürlerimizi sunuyoruz. Tek tek hepsiyle gurur duyuyoruz. İyi ki varlar.
Sağlıklı ve mutlu bir hafta dileğiyle…

O Haber, Bu Haber mi?

Nedret ERSANEL’in yazısı

Ermenistan-Türkiye anlaşması kimin planı?

Şükrü Elekdağ Cumartesi günü gazetelere, “AKP’li milletvekillerinin seçimin ardından Ermenistan-Türkiye sınırlarının açılacağını” söylediğini aktardı…

Bu iddia, Elekdağ ile TBMM Dışişleri Komisyonu’nda görev yapan AKP’liler tarafından reddediliyor.

İki ülke arasında yeni bir sürecin başlayacağı, buna yönelik bir anlaşmanın son satırlarının yazıldığı yeni bilgi değil.

Ankara’da bu konuda-hayli zamandır-yoğun spekülasyon var.

AKP İstanbul Milletvekili ve aynı komisyonun üyesi Nursuna Memecan bu aşamayı kısmen doğruluyor; “Görüşmelerde son aşamaya gelindi dedik. Ancak ‘29 Mart seçimlerinden sonra iki ülke arasındaki sınırları açıyoruz’ gibi bir ifade kullanılmadı”.

* * *

Sorun da bu zaten…

Bakü’de, Erivan’da ve Ankara’da, herkes bir anlaşmanın/taslağın olduğunu biliyor.

Bilinmeyen, anlaşmanın “ne” olduğu?

Oysa bu olası anlaşma çok önemli! Bu yüzden içeriği 24 Nisan veya 29 Mart beklenmeden kamuoyuyla paylaşılmalı.

Aynı kaygı Azerbaycan’da da var. Türkiye’nin zaman zaman vurguladığı, “Bakü’nün haberi var” açıklamaları Azeri kamuoyunu tatmin etmiyor.

Gerçek şu ki, Azerbaycan’da bu konuda bir rahatsızlık var ve bu iç politik dengelerde de malzeme yapılıyor. (Azerbaycan’da Çarşamba günü referandum var. İlham Aliyev’e hayat boyu başkanlık getirecek Anayasa değişikliği oylanacak.)

* * *

Şubat ayı ortasında, “Azadlık Radyosu”nun Ermenistan bürosu; Türkiye’nin Ermenistan ile ilişkilerini normalleştirmek için ‘Dağlık Karabağ şartından vazgeçtiği’ şeklinde bir haber yaptı.

Bu tür haberler Bakü’de sık duyuluyor. Azerilerin şikayet konularından biri de, Ankara’nın gönülleri rahatlacak kapsamlı bir açıklama yapmaması.

Anlaşmanın bilinmemesi bu işte. Genel olarak Azerbaycan’da, Türkiye ile bir sorun olmayacağı inancı hâkim ama kimi siyasetçiler, Ankara’nın böyle bir adım atması durumunda hayli tatsızlık olacağını da söylemekten çekinmiyor.

Bunların içinde; “eğer öyle ise, Türkiye’nin Azerbaycan gibi bir müttefiği ve bölgedeki etkinliğini kaybedeceği” ikazı da var, bu türden bir anlaşmayı gündeme getirenin “Türkiye’de siyasi bedel ödeyeceğini” dillendiren de…

“Türkiye böyle bir şey yapmaz” diyenlerle, “acaba” diyenlerin ortak noktası ise, Ankara’yı Ermenistan’a itekleyenin “Avrupa Birliği” olduğu inancı.

* * *

10 Mart tarihli “Yeni Müsavat Gazetesi”, “Ankara’nın Azerbaycan’ın çıkarlarına ters düşen teklifleri kabul ettiği şeklindeki haberlerin doğru olma ihtimali gittikçe artıyor” diyerek haberine giriş yapmış…

O da aynı dertten yakınıyor. Yani olası anlaşmanın içeriği üzerindeki kalın perdeden.

Daha ikircikli sorular da ortaya atmış; “Söz konusu müzakerelerde kimlerin arabuluculuk yaptığına ve barış planını hangi güçlerin hazırladığına ilişkin açıklama yapılmıyor…”

* * *

Azeri kardeşlerimizin kafasını karıştıran başka gelişmeler de var…

Örneğin, Azerbaycan Dışişleri sözcüsü, “Konu Türkiye’nin iç meselesidir. AKP’nin böyle bir adım atacağına inanmıyoruz” açıklaması yaptı…

Cumhurbaşkanlığı yetkilisi Ali Hasanov ise “Azerbaycan basınını konuyla ilgili yazdıklarından dolayı haklı buluyoruz” dedi!

Görüldüğü gibi bir gariplik var…

Ankara bu açıklamalardan sonra, “Endişelenmeyin, Azerbaycan hükümeti müzakerelerle ilgili bilgilendiriliyor. Bakü’nün herşeyden haberi var” açıklamasıyla gönülleri rahatlatmaya çalıştı ama Azerilerin tatmin olduğunu söylemek zor.

Özellikle halkın.

* * *

Bu arada Azeri basınından yansıyan hayli ilginç bir anektodu da yansıtayım…

Ankara’da, kimi “iktidar temsilcileri” ile konuşan Azeri gazeteciler muhataplarına, “Neden Azerbaycan Cumhurbaşkanlığı sözcüsü bu türden açıklamalar yapıyor, Azeri hükümetindeki tedirginlik neden” diye sormuşlar…

Aldıkları yanıt beni de duraksattı; “Sorumluluğu üzerinden atmak, iç baskılardan kaçmak ve bu süreçte Türkiye’yi tek suçlu olarak göstermek için.”

Bu cümlelerin anlamı ne?

* * *

Huzursuzluk yaratan başka olaylar da var… Daha doğrusu “dedikodular”!

Ankara’nın Ermenistan siyasetinin, Dağlık-Karabağ sorunu ile ilgili pozisyonun belirlenmesinde rol oynamış önemli bir diplomatın, bu anlaşmada bulunmamak için görevinden ayrıldığı söyleniyor.

İsmini, eski ve yeni görev yerlerini biliyorum ama, ayrılma gerekçesi tam bu mudur kestiremediğim için vermiyorum. Ama adlı adınca dillendiren bazı kaynaklar mevcut.

* * *

Bir diğer spekülasyon, Dışişleri Bakanı Ali Babacan’ın son Azerbaycan ziyareti sırasında yaşananlarla, daha doğrusu yaşandığı söylenenlerle ilgili.

Babacan, Cumhurbaşkanı Aliyev’e, Türkiye’nin Ermenistan sınırını açma arzusunda olduğunu söyleyince, görüşme yarıda kesilmiş!

Ali Babacan Cumhurbaşkanlığı’ndan ayrıldıktan sadece dakikalar sonra, Başbakan Erdoğan’ın Aliyev’e telefon ettiği de söylenceye ekleniyor.

Eğer bu doğru ise, yani sınır açılması cümlesi kurulduktan sonra görüşme kesiliyorsa, farklı bir durumla karşı karşıyayız demektir.

Eğer doğruysa!

* * *

Sonuçta yine başladığımız noktaya dönüyoruz…

Ermenistan-Türkiye anlaşmasının parametreleri ne?

Bilinmediği için bunlar oluyor.

Soruyu Azeri meslektaşlar gibi şüpheli notlarla da sürükleyebiliriz; Bu müzakerelerin arabulucuları var mı, varsa kimler veya bu yakınlaşmayı itekleyen ülke ve faktörler ne?

Ama ben yine de “esasın”, yani anlaşmanın içeriğini önemsiyorum…

* * *

Acaba diyorum, bu anlaşmanın maddeleri şunlar gibi olabilir mi?

1) Azerbaycan ve Ermenistan arasındaki olası tüm çatışma ihtimalleri durdurulsun ve kesin ateşkes ilan edilsin. (Hani zaten sık çatışma yaşanmıyor şu sıralar.) Buradan mâna, süreci etkileyecek bir gelişme karşısında tarafların uyanık olması.
2) Ermeni askerlerinin Azeri topraklarından çekilmesi.
3) Her iki tarafın bugünkü sınırlar içinde birbirini tanıması ve diplomatik ilişki kurulması.
4) Yine iki ülkenin birbirinin içişlerine karışmaması.
5) İki ülkenin birbirinden toprak talebi bulunmaması.
6) Karabağ sorununun ya daha sonraya ya da Minsk Grubu’na bırakılarak, sorunun daha geniş zamanda ele alınması.
7) Ermenistan’a dünyaya açılabilmesi için Türkiye üzerinden kara ve deniz gezişi sağlanması.
8. Trans-Kafkasya otoyolu inşası.
9) Buna bir demir yolu eklenmesi.

Memnuniyet ayrı konu ama, “anlaşma böyle” dense, herkesin merakı giderilir.

Geriye bir tek, “Türkiye-Ermenistan anlaşmasını kimler istiyor” sorusu kalır.

Onu da belki 10’uncu madde çözer…

10) Yukarıda bahsedilen hatlara bir doğalgaz ve petrol hattının eklenmesi!

* * *

Ha, bu arada… Aman bu 10 maddeyi, “Nedret bey sır gibi saklanan anlaşmayı ele geçirmiş” diye okumayın…

Bunlar benim hayal ürünüm.

Yoksa?..

Nerede, ne zaman gördüğümü anımsayamadığıım, eski ve kadük bir anlaşma taslağının maddeleri miydi?

Hatırlayamıyorum ki!

Kaynak: (1-2)

Arıtman, “Sözde aydınların başlattığı kampanya” nitelemesinde bulunarak, “Yapılan son derece yanlış. Bu, Türkiye’nin bilimsel, tarihi ve siyasi tezlerine aykırı ve haksız bir kampanya. TBMM bu kampanyaya karşı tavır almalı” dedi.

Arıtman’a, MHP Ankara Milletvekili Deniz Bölükbaşı tam destek vererek “Türkiye’ye ihanet ve husumetin adı, bu imza kampanyasının başlığı oldu. Millet iradesini yansıtan TBMM bu ihanete tepkisiz kalamaz” diye konuştu. AKP’li Murat Mercan ise, “Komisyon olarak böyle bir karar alabilir miyiz, içtüzüğe bakalım. Belki de Meclis olarak bir tavır konulması daha yerinde olur” dedi. Ancak DTP’li Sabahat Tuncel, Arıtman’ın, “Meclis olarak ortak tavır koyalım” önerisine karşı çıkınca Meclis adına “Ortak Deklarasyon” yayınlanması olanağı kalmadı. Sonuçta karşı imza kampanyası başlatılması benimsendi.

GÜL’E AĞIR ELEŞTİRİ

Komisyon çıkışında Arıtman, “Gül’ün bu kampanyayı desteklediği görülüyor. Gül, cumhurun yani Türk milletinin Cumhurbaşkanlığı’nı yapsın, etnik kökenin değil” dedi. Arıtman, Cumhurbaşkanı ile ilgili sözlerini “Gül’ün anne tarafından etnik kökenini araştırın görürsünüz” diyerek açtı. Arıtman, şunları söyledi:

DAYISININ İFADESİ

“Sayın Gül’ün annesinin etnik kökeninin Ermeni olduğunu İzmir’deki meslektaşım, Sayın Gül’ün dayısı İzmir Atatürk Eğitim Hastanesi’nde Nöroloji uzmanı Dr. Ahmet Satoğlu, asistanlarına söylemiş. Ben hiçbir zaman insanların etnik kökenlerini sorgulamam. Bizim için bunun önemi yoktur. Hangi etnik kökenden olursa olsun insana saygı duyarız.

Ama, Cumhurbaşkanı olan bir kişinin, cumhurun haklarını ve onurunu koruması gerekir. Türk devleti ve milleti için özür dilemesini gerektirecek bir durum da söz konusu değildir. Cumhurbaşkanı’ndan beklerdim ki, ’Cumhurbaşkanı’ olarak bütün dünyaya Türk milleti ve devletinin bir soykırım suçu işlemediğini, bu vesileyle, bütün dünyaya haykırsın. Bu görevi yapmadığı için, kendisini şiddetle kınıyorum.

Cumhurbaşkanı, etnik kökeni ne olursa olsun, bir ve bütün olan, bütün halkın hakkını ve onurunu koruması gerekir. Gül, bunu yapmamıştır. Biz, başından beri Gül’ün annesinin Ermeni kökenli olduğunu biliyoruz. Ama, biz bunu, ’dindar Cumhurbaşkanı’ propagandası yaptıkları dönemde de biliyorduk, lafını bile etmedik. Hiçbir yerde dile getirmedik. Ama, şimdi durum farklı. Cumhurbaşkanıdır ve Türk Milletinin hakkını, çıkarını koruma sorumluluğu vardır. Savunsaydı, etnik köken ayırımı yapmaksızın herkesin Cumhurbaşkanı olabilseydi, biz annesinin Ermeni kökenli olduğunu unutur, bir daha da hatırlamazdık. Bunu bizim aklımıza getiren ve düşündüren Gül oldu.

Kaynak: (Güncel.net)

ANCA’ya göre, Obama imzasını taşıyan açıklamada, ”Ermeni soykırımı, Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1915′ten 1923′e kadar düzenlenmiş, yaklaşık 2 milyon Ermeninin yerlerinden edilmesi ve bunların yaklaşık 1 buçuk milyonunun öldürülmesiyle sonuçlanmıştır” ifadesi yer aldı.

Açıklamada, ”Barack Obama, bu trajik gerçeği tanımamız gerektiğine inanıyor ve Ermeni demokrasisini güçlendiren, ortak güvenliğimizi ilerleten ABD-Ermeni ilişkilerini kuvvetle destekliyor” denildi. Açıklamada ayrıca, ”Barack Obama, 106 sayılı Ermeni tasarısının, Temsilciler Meclisi ve Senato’dan geçişini destekliyor ve Ermeni soykırımını tanıyacak” ifadesi kullanıldı.

ANCA Direktörü Aram Hamparian, Ermeni asıllı Amerikalıların, Obama’nın son açıklaması ve Ermeni meselesindeki tutumunu, ABD başkanlık seçimine bir kaç gün kala teyit etmesini memnuniyetle karşıladığını kaydetti. Hamparian, ABD başkanlık seçimini Obama’nın kazanması için Ermenilerin çaba göstermeyi sürdüreceklerini de ifade etti.

ANCA, Başbakanlık Dış Politika Danışmanı Ahmet Davutoğlu’nun, Washington’u ziyaretinde, ”Obama kampanyasından bir temsilcisiyle görüştüğü ve Obama’nın bu konudaki kararlılığının kuşkulu olduğu yönünde Türk basınında çıkan haberlerin ardından” Demokrat Partili başkan adayının seçim kampanyasının, Obama’nın görüşlerini bir kez daha ortaya koymasının önemli olduğunu öne sürdü.

Kaynak: Cumhuriyet Gazetesi

Ermeni doktorlar, 15 bin Türk’ün gözünü kör etti
1917’de İngilizlere esir düşen Türk askerlerinden 15 bininin, Mısır’daki esir kamplarında ’fenni temizlik’ bahanesiyle kimyasal madde konulmuş su tanklarında zorla banyo yaptırılarak kör edildiği belgelendi

Osmanlı’nın son dönemlerinde Arabistan cephesinde İngilizlere esir düşen 150 bin Türk askerinden 15 bininin, Mısır’da kurulan esir kamplarında, Ermeni doktorlarca “fenni temizlik” bahanesiyle “cerasol” (kimyasal madde) katkılı su tanklarında zorla banyo yaptırılarak gözlerinin kör edildiği ortaya çıktı. Tarihçi Cezmi Yurtsever, “Toroslar’da Görüşürüz” isimli kitabını hazırlarken, Adana’nın Karaisalı ilçesinin tarihini araştırdığı sırada, 1917 yılında Osmanlı ordusunda teğmen olarak görev yapan Hasan isimli bir askerin “Kara Bomba” müfrezesini kurup Toros geçitlerinde düşman güçleri ile ölümüne mücadele ettiğini öğrendiğini ifade ederek şöyle dedi: “Teğmen Hasan, savaş ortamında, Arabistan çöllerinde ve Filistin cephesinde iken giydiği başörtüsünü hiç çıkarmamıştı. Ve de omuzunda kurşun yarası vardı. Arkadaşlarının da hemen hepsinin vücutları kurşun ve bomba izleri ile delik deşikti. Hasan ve arkadaşlarının Filistin’den Çukurova’ya, Karaisalı dağlarına uzanan kahramanlık destanlarını konu edinen ’Toroslar’da Görüşürüz” isimli kitabı gözyaşları dökerek yazdım.  Teğmen Hasan’ın yaşadıklarının izini sürdüğünde korkunç gerçeklerle karşılaştığını belirten Yurtsever, şunları anlattı:

Esir kampları kuruldu
“1917 yılı Kasım ayı başlarında Osmanlı ordusunun Gazze-Birüssebi Savaşı’nda savunma hatları harita ve fotoğraflarının casuslar tarafından düşman tarafına verilmesi sonucu ağır bir yenilgi alındı. 13 bin Türk askeri hayatını kaybetti. 12 bin civarında da esir vardı. Osmanlı ordusundan yenilgiler ve bozgun sonrasında Arabistan cephesinde 150 bin asker İngilizlere esir düşmüştü. Ve Türk askerleri için Mısır’da esir kampları kuruldu. Geçtiğimiz günlerde Türk Tarih Kurumu arşivinde bulunan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 27 Mayıs 1921 tarihli oturum zabıtları belgelerini okudum. Edirne mebusları Faik ve Şeref beylerin Atatürk’e sundukları ’görüşme konusu’(takrir) belgesinde, Mısır’da sonuçlandırılan İngilizlerin ’fenni temizlik’bahanesiyle miktarından fazla ’cerasol’banyosuna sokarak gözlerini kör ettikleri 15 bin evladı kobay olarak kullandıkları, bu cinayetin failleri olan Ermeni ve İngiliz tabipleriyle garnizon kumandan ve zabitlerinin de cezalandırılmasını isteriz’sözleri yazılıydı.”

Savaş suçudur
Ünlü tarihçi, şöyle devam etti: “İnsanlık tarihinde bir eşi duyulmamış böyle bir olay, 15 bin Türk askerinin ’cerasol’ katkılı banyolarda gözleri kör edilerek en hayati fonksiyonlarını kaybetmeleri ’savaş suçu’ olduğu kadar insanlık onurunu ayaklar altına alan vahşi bir uygulamaydı. Konuyu gündeme getiren milletvekilleri olay öncesi işgal İstanbul’unda cadde ve sokaklarda birbirine tutunarak yürümeye çalışan çok sayıda esir kamplarından gelme askerin perişan halini görmüşlerdi. Aynı manzara Anadolu’nun her yerinde de yaşanıyordu.” (İHA)

İngiltere ve Avustralya özür dilemeli
Tarihçi Cezmi Yurtsever, olayın farklı boyutlarını Avustralya ve İngiltere savaş arşivlerinden de araştırdığını ifade ederek şunları söyledi: “Arşivde, ’JO1208’kod numaralı Türk askerlerinin Mısır’da kırbaçlı kasketli düşman görevliler karşısında çırılçıplak bir halde ’cerasol’karıştırılmış su tanklarında zorla banyo yaptırılma fotoğrafına ulaştım. İngiltere arşivlerinde bulunan Mısır’daki esir Türk askerleri tutanak ve belgelerinde Heliopolis esir kampının sorumluları Arsen Kohoren ve Leon Samuel adındaki doktorlardı. Sidi Beşir kampından sorumlu doktor da Osmanlı ordusunda görevli iken bir şekilde düşman safına geçen Halepli ve Ermeni asıllı bir doktordu. Ve bütün bilgiler, dünya tarihinde eşi görülmemiş ’cerasol’ katkılı su tanklarında zorla banyo yaptırarak, kitle halinde askerlerin gözlerini kör etme olayında savaş suçu sorumlularının Ermeni asıllı doktorlar olduğunu gösteriyor. Bir şekilde Mondros Anlaşması’na göre Osmanlı ve karşı taraf arasında esirlerin serbest bırakılması maddesi yer alıyordu. Ancak Osmanlı askerlerinin Anadolu’daki Milli Mücadele’de dirençlerini yok etmek için savaş hukuku çiğnenerek kitle halinde Türk askerlerin gözleri kör edildi.”

TBMM gündeme getirmeli
Bağımsız tarihçilerin yapacakları araştırmalar ve bulunacak belgeler ışığında Mısır’daki esir kamplarında yaşanan savaş suçundan dolayı İngiltere ve Avustralya’nın özür dilemesi gerektiğini vurgulayan Yurtsever, TBMM’nin, bu konuyu dünya gündemine getirmesi gerektiğini kaydetti.

İnsanlık dışı bir vahşet!
Tarihçiler, Mısır’daki esir kamlarında yaşanan bu olayı, savaş suçu olduğu kadar, insanlık onurunu ayaklar altına alan bir vahşet olarak niteliyor. İngiltere arşivlerinde bulunan Mısır’daki esir Türk askerleri tutanak ve belgelerinde, Heliopolis esir kampının sorumlularının, Arsen Kohoren ve Leon Samuel adındaki iki doktorun olduğu belirtiliyor.

Kaynak: (Yeni Çağ)