Kaynama Noktası » atatürk

Akp usulü 10 Kasım afişi

Jawussjan — Mon, 10 Nov 2008 11:31:19 +0000

Ataşehir’de AKP Ataşehir İlçe Başkanlığı’nca hazırlanan “ilginç” afiş dikkat çekti. “Mustafa Kemal Atatürk’ün ölümünün 70. yılını şükranla anıyoruz” yazılı afişe yurttaşlar “Kelime oyunuyla zihniyet saklamanın en çarpıcı örneklerinden biri” diyerek tepki gösterdi. (Haber3 – Cumhuriyet)

Turkcell kimden çekindi?

Jawussjan — Tue, 28 Oct 2008 10:20:29 +0000

Bu yıl, Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 70’inci ölüm yıldönümü. Bugüne kadar Atatürk ile ilgili yapılmış film ya da belgesellerde, hep kahraman bir lider gösterildi. Atatürk yüceleştirilirken, insan yönünü toplum olarak atladık. Türk şairi, edebiyatçısı, romancısı da atladı.

Can Dündar’ın ‘Mustafa’ filmi işte böyle bir boşluktan çıktı. O yüzden de adı Atatürk değil, Mustafa oldu.

Dündar, “Mustafa” projesine start verdiğinde filmine sponsor arayışına girdi.

Turkcell, sponsorluk teklifine olumlu yanıt verdi. Can Dündar ile Turkcell yetkilileri arasında toplantılar yapıldı ve el sıkışıldı. Edindiğim bilgilere göre Turkcell bu projeye yaklaşık 350 bin euroluk bir destek vermeyi kabul etti.

Ancak film bittikten sonra ilginç bir gelişme yaşandı.

Turkcell’in CEO’su Süreyya Ciliv, filmin bir kopyasını istedi.

“Sponsoru olduğumuz filmi izlemek istiyoruz. Bu konuda yönetimdeki diğer arkadaşlarımızın da görüşünü almak istiyorum” dedi.

Filmin bir kopyası Turkcell’e gönderildi. Turkcell üst yönetimi filmi izledi.

Filmi izlendikten sonra ani bir kararla Turkcell filme sponsor olmaktan vazgeçti.

Can Dündar’a sponsorluktan çekilme nedenine dair herhangi bir açıklama yapılmadı.

Ancak Turkcell yönetiminde filmi izledikten sonra ortaya çıkan ve sponsorluktan da geri adım atılmasına neden olan görüş şuydu: “Bizim Turkcell olarak toplumun her kesiminden müşterimiz var. Böyle bir filme sponsor olarak müşterilerimizin bir kısmını karşımıza alma riskini üstlenemeyiz.”

İnsanın inanası gelmiyor ama ne yazık ki Turkcell ve Mustafa filminin yöneticileri arasında iplerin kopmasına, Turkcell yönetiminde ortaya çıkan bu görüş neden oldu.

Filmin senaristi ve yönetmeni de olan Can Dündar, Turkcell’in son saniye golü ile zor duruma düşmüştü. Neyse ki devreye Sabancı Holding girdi. Can Dündar ile görüşen Güler Sabancı, Mustafa filmine, Holding olarak sponsor olmayı kabul etti. Yine edindiğim bilgilere göre Sabancı Holding’in filme sponsorluk katkısı yaklaşık 300 bin euro civarında olacak.

Yarın vizyona girecek Mustafa filmini görmek için, umuyorum ki milyonlarca Türk izleyici sinema salonlarına koşacak ve yine umuyorum ki Mustafa filmi, Sabancı Hloding’in katkıları ile bir Recep İvedik’ten daha fazla seyirci toplayacak.

Kaynak: (Vatan) Filmin resmi sitesi: (Mustafa.com.tr)

Atatürk, Karl Marks, Çölaşan, Perihan Mağden*

Uzunkavakdibindeyataruyur — Mon, 06 Oct 2008 15:43:41 +0000

Bugüne kadar Marksist olup da Atatürk’ü sevdiğini söyleyen birisi ile karşılaşmadım, böyle bir beyan okumadım ve duymadım. Dikkat ediniz “solcu”, “sosyalist” demiyorum; “Marksist” diyorum.
Bugüne kadar bir Marksist’i karşısına alıp “Karl Marks’a hayransınız, onun ideolojisini benimsemişsiniz ve Türkiye’de Marksizmi uygulamak istiyorsunuz; ama o adam bir ateist, bir Alman ve üstelik Yahudi; Atatürk varken neden bu tercih?” diye bir Marksist’i hesaba çeken bir gazeteciye tanık olmadım.
Bugüne kadar gene Marksizmin değişik bir versiyonu olan Mao Çe-Tung’un düşüncelerine dayanan (Maocu) birine “sen neden Atatürk’ü sevmiyorsun; üstelik hem Türklerin tarihi düşmanı Mao’ya hayransın, hem Çin komünistisin, oysa Atatürk ‘komünizm bir yılandır, görüldüğü yerde başı ezilmelidir’ demiş” diye hesap soran birini görmedim, duymadım, okumadım. Bugüne kadar “bebek katili”ne ve onun için mitinglerde “yaşasın” diye bağıranlara, terör örgütüne “terör örgütü demeyeceğiz.” diyenlere Atatürk’ü niçin sevmiyorsunuz diye bir soru sorulduğunu duymadım, okumadım. Bugüne kadar bir masona sen niçin Atatürk’ü sevmiyorsun, diye bir soru sorulmamıştır, sorulamamıştır. Ama, Marksist Kemal Tahir’in Yorgun Savaşçı adlı romanından hareketle yapılan filminin yakıldığını biliyorum. Siz de biliyorsunuz. Bu romanın Mustafa Kemal Atatürk’le ne ilgisi mi var, dediniz? Çok ilgisi var. Okursanız görürsünüz. Bu kadar mı, hayır. Nazım Hikmet, Kurtuluş Savaşı Destanı’nı yazmasına rağmen “Beni Stalin yarattı.” sözünü söyleyen bir kişi olarak Atatürk’ü sevmez. Aksine Atatürk’e hakaret amacıyla yazdığı şiirle meşhurdur Nazım Hikmet. Komünist kesim Mustafa Suphi ve arkadaşlarının öldürülme olayının ardında Atatürk olduğuna inanır, bunu 15’lerin katli diye tanımlayıp Atatürk’e olan öfke ve kinlerini dile getirirler. Bu duygu ve yargının yaygınlaşmasında Nazım Hikmet’in büyük bir rolü vardır; zira Nazım, Atatürk’ü aşağılayan şiirini bu olaydan sonra yazmıştır. Atatürk zamanında (1938’de) orduyu ve donanmayı isyana teşvik ettiği için 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılan, cezası Askeri Yargıtay tarafından onaylanan ve vatandaşlıktan çıkarılan bir kişi için bu gayet doğaldır, diyeceksiniz.
Eğer birisi çıkıp da “ben hem komünistim hem Atatürk’ü seviyorum, Atatürkçüyüm” diyorsa bilin ki ona Atatürk’ün komünist olduğu söylenmiştir ve o da buna inanmıştır. O kişiye Milli Mücadele yıllarında Rusların Türk ordusuna hem asker hem de silah ve parasal olarak yardım ettiği, Atatürk’ün TKP’nin kurulmasına izin verdiği söylenmiştir.
Buradan çıkan bir sonuç var ki bu ülkede bir tane Atatürk yoktur. Birkaç tane Atatürk vardır ve kişiler Atatürkçü olduklarını söylerken bu üretilmiş ve yeniden dizayn edilmiş Atatürkçülüğü kasteder.
Nedir onlar? Dediğim gibi bu üretilmiş Atatürkçülükten birisine göre Atatürk komünisttir. İlkelerden Devletçilik, Halkçılık, Laiklik ilkeleri bu çevrenin dayanaklarıdır.
Komünizme karşı olanlara göre Atatürk komünist değildir; çünkü o komünizmi başı ezilmesi gereken bir yılan olarak tarif etmiştir. Atatürk onlara göre bir Türk milliyetçisidir. Onların argümanları ise “Ne mutlu Türküm diyene.” vecizesidir, ortaya attığı Türk Tarih Tezi, Güneş Dil Teorisi bunun delilidir. 12 Eylül öncesinde komünistler ve ülkücüler bu argümana göre konuşlandırılmıştır.
Kim kaldı Atatürksüz geriye? İslâmcılar. Onların ayrıca bir Atatürk figürü üretmelerine gerek yoktu. Onlara göre Atatürk İslâmcı değilse bile halkın inancına değer veren bir devlet adamıdır. Kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Meclis’ini 23 Nisan 1920, Cuma günü Hacıbayram Camii’nde kılınan Cuma namazından sonra açmıştır. Zaten yeni kurulan devletin anayasasında “Türkiye Devletinin dini din-i İslâmdır.” yazmaktadır. Hilafet kurum olarak “TBMM’nin manevi şahsında mündemiçtir.” Yine başkanı olduğu TBMM’nin iki başkan yardımcısından birisi Mevlevi, diğeri Bektaşi tarikatlarının müntesipleri ve şeyhleridir. Atatürk, camide minberden cuma günü cemaate hutbe okuyan ilk ve tek cumhurbaşkanıdır. O, 7 Şubat 1923’te Balıkesir Paşa Camii’nde Cuma hutbesi okumuştur.
“Ey millet Allah birdir. Şanı büyüktür Allah’ın selameti, atifeti ve hayrı üzerimize olsun. Peygamberimiz Efendimiz, Cenab-ı Hak tarafından insanlara hakayık-ı diniyyeyi tebliğe memur ve resul olmuştur. Kanunu esasisi, cümlemizce malumdur ki, Kur’an-ı Azimüşşan’daki nusustur. İnsanlara feyz ruhu vermiş olan dinimiz, son dindir. Ekmel dindir. Çünkü dinimiz akla, mantığa ve hakikate tamamen tevafuk ve tedabuk ediyor. Eğer akla, mantığa ve hakikate tevafuk etmemiş olsaydı, bununla diğer kavanin-i tabiiyye-i ilahiyye beyninde tezat olması icabederdi. Çünkü bilcümle kavanin-i kevniyyeyi yapan Cenab-ı Haktır.”
Hatta denilebilir ki hutbeden alınan bu parçaya göre Atatürk; Batı’nın bilimi (pozitivzm), akılcılık (rasyonalizm) ve tabiat kanunları ile (kevni kanunlarla) ilahi kanunları birleştiren, meczeden modern bir İslâmcıdır. Çünkü bu düşünceler Tanzimat’ta Namık Kemal ve Cumhuriyet döneminde de Bediüzzaman’dan tutunuz, Akif’e kadar birçok İslâmcının savunduğu görüşlerdir. Ayrıca Atatürk, eşi tesettürlü bir Cumhurbaşkanıdır.
Ama Türkiye’de ipleri ellerinde tutanlar sağcıların, solcuların, komünistlerin ürettikleri Atatürkçülüğe bir şey demedi, buna karşılık dinle barışık bir Atatürk portresinin öne çıkmaması için ellerinden gelen her şeyi yaptılar.
Erbakan Hoca’nın “Atatürk yaşasaydı Millî Görüşçü olurdu” sözüne o kesim tarafından ısrarla karşı çıkıldı. İnönü’den sonra din olgusu özellikle Atatürk’e karşı konumlandırıldı, konuşlandırıldı. Hatırlıyorum, 90’lı yılların başında Rönesans dergisi İslâm’la barışık bir Atatürk portresi çizmeye çalışmıştı, hemen elbirliği ile boğuldu bu girişim.
Öteden beri söylüyorum, Türkiye’de insanlar ateist olabilir ve bu, bir sorun da oluşturmaz. Sorun, inanç yapısı ne olursa olsun, bir kişinin gerçek kimliğini gizleyerek ve Atatürk’ün arkasına saklanarak kişisel inanç ve görüşlerini Atatürkçülük olarak dayatmasından kaynaklanmaktadır. “Atatürk olsaydı böyle yapardı, o böyle düşünürdü.” diyerek katı bir despotizm uygulayan bu anlayış, kendisine karşı çıkmayı Atatürk’e karşı çıkmakla eşitlemekte ve cezalardan ceza beğen demektedir.
Hemen bakalım bu resme. Ne görüyoruz? Şunları:
Kendini Din’in (buradaki din İslâm anlamındadır) karşısına konuşlandıran ve konumlandıranlar, gösterdikleri fiziksel, ruhsal, psikolojik şiddeti haklılaştırmak için gayet karanlık bir manzara çizmeye çalışıyor. Buna göre kişinin “İnancım, İslâm dini, Kitab’ımız Kur’an, ilkelerimiz Peygamberimizin ilkeleri, filan demesi yeterli malzeme sağlamadığı için; bu yaşantı ve talepler hemen “dinci” kavramıyla değiştiriliyor.
Karşımızdaki kişi dindar, inançlı bir kişi olmaktan çıkıyor, böylece “dinci” oluyor.
Sonra “dinci” gidiyor yerine “şeriatçı” geliyor. Ki; dini inanışlarını kamu alanına taşımak suretiyle o kişi şeriatçılık yapmış oluyor.
Eğer bir kişi şeriatçı ise Atatürk’e ve Atatürk ilke ve inkılaplarına karşıdır, bu peşin yargı öncekilerin yanına oturtuluyor. “Dincilerin ve şeriatçıların öncelikli hedefi laikliği ortadan kaldırmak” oluyor böylece.
Bu kadar cürüm cezalandırılmaya yeterli bulunuyorsa da gösterilecek şiddeti haksız kılar varsayımından hareketle bir de bunlara siyasi bir örtü de gerekiyor. Türk siyasetinde CHP ve türevlerinin dışında kim olursa olsun, verilen oy aydınlanmaya, pozitivizme, rasyonalizme, laikliğe kısacası paradigmaya karşı olarak algılanıyor. O, oyunu dine dayalı bir rejim özlemi içinde olan partilere vermiştir, diye düşünülüyor. Bu bile yeterlidir suçlanmaya. Eğer buna bir de “kökü dışarıda” menfez uydurabilirseniz –artık Taliban mı olur, Humeyni mi olur o konjonktüre göre değişir; bundan iyisi Şam’da kayısı.
Bakıyoruz son olayda Humeynicilik imdada yetişmiş.
İsmet Özel, bir konuşmasında “1950–1960 arasında Cumhuriyet Halk Partisinin Ticaniler aracılığıyla Demokrat Partiye karşı kullanmak üzere siyasal İslâm ürettiğini” söylüyor. Demek ki ürettiklerini tüketime sokmayı da ihmal etmemişler. O günlerde Pilavoğlu mahkum ediliyor.
Onun için diyoruz ki bu seçenekte isim yeri değişkendir. Kafanıza, konjonktüre göre bir isim bulursunuz; Nurcu, Nakşibendi, Ticani filan… Değişkendir, dediysek o kadar uzun boylu değil; bu isimler kesinlikle Alevi, Bektaşi, Mevlevi olamaz.
Kare tamamlanmıştır ama siz isterseniz ve işi garanti altına almak istiyorsanız işin içine biraz para da bulaştırabilirsiniz. Bunu da yaptınız mı artık yağlı ipi hak ettiniz. Çünkü karşımızdaki kişi:
* Dincidir, şeriatçıdır.
* Atatürk’ü sevmemektedir.
* Laikliğe aykırı eylemlerin odağı halindedir.
* Humeyni hayranıdır. (Yerine göre Taliban, El-Kaide, Ticani, Nurcu, Nakşibendi vs.)
Biraz parası, pulu da varsa ve o günlerde bir de pompalı silah satışları artmışsa bütün kareleri dolmuştur bulmacanın.
Yağlı ip muhabbetine; gazete köşelerinde, radyo ve televizyonlarda, internet sayfalarında ve hatta Meclis’te istediğiniz kadar sövgü, hakaret ekleyebilirsiniz; öfkeniz dinmedi mi, dar ağacını hazırlayın. Demek Humeyni’yi seviyorsun ha?
Humeyni’yi sevdiğini söyleyen kızlara sorsanız; Humeyni de devlet başkanıdır Atatürk de. İkisi de monarşiyi yıkmıştır. Şah Rıza Pehlevi, Humeyni İran’a dönmeden ülkesinden “kaçmıştır”; Türkiye’de Saray erkanı yurt dışına sürülmüştür ama eski yöneticiler her iki devlet kurucusu tarafından saf dışı edilmiştir, yerine halk yönetimi Cumhuriyet kurulmuştur. “Devlet başkanı ve kurucusu olmak” bakımından her iki kişi de ortaktır kızlara göre. Buraya kadar anormal bir şey görünmüyor. Ama bundan sonrasında işler karışıyor.
Anlaşılıyor ki Humeyni eğer İslâm Cumhuriyeti değil de Baas rejimi kursaydı sevilmeye layık olacaktı. Hatta Türkiye’nin MDD’cilerinden ilham aldığı bile söylenirdi o zaman.
Bizde halkı devrime razı edemeyenler ve halk oyu ile yönetimi ele geçiremeyenler, ya orduyu isyana teşvik eder Nazım gibi, ya da komünist fikirlerini (Suriye, Mısır, Irak Baasçılığında olduğu gibi) darbecilik ve cuntacılık yolu ile yönetime taşımak ister. Adı MDD’cilik olur bizde. Ordu tepki göstermesin diye de yukarıda özetlendiği gibi gençlere Atatürk’ün komünist olduğu kabul ettirilir. Böylece Atatürk adına Baas rejiminin yolları açılmış olur. Ama olmadı. Bütün halk hareketlerinin stratejilerini alt üst eden Humeyni, 20.yüzyılda bir halk hareketi ile monarşiyi devirmiş ve güzelim teorileri yerle yeksan etmiştir. Çünkü sanılıyordu ki devrim –ki İran’daki devrimin adı aynı zamanda “dam devrimi”dir- sadece Çin’de olur, Rusya’da olur. Üstelik tamamen sivil bir devrim.
Hatırlıyorum Turgut Özal bu siyasi gücü ve organizeyi kast ederek “Devrim diye ben İran devrimine derim.” demişti ve gene bu kızcağızların gördüğü tepkiye benzer bir tepki ile karşılanmıştı.
Fıkra anlatmak kimin hakkı
Bir televizyon kanalında iki tesettürlü kızımızın söylediklerini bu açıklamalar ışığında değerlendirirken; ben konu ile ilgili başka bir duruma dikkatinizi çekeceğim. Türkiye öyle bir ülke ki bir söz “söz” olarak değer taşımaz. Ne söylendiğine değil, kimin söylediğine bakılır öncelikle. Bu konunun en ilginç örneği Atatürkle ilgili bir fıkradır.
2007 Mart’ının başlarında İstanbul-Mimarsinan Belediye Başkanı Cuma Bozgeyik bir fıkra anlatmış bir gezi esnasında. Fıkra hemen televizyonlara sesli olarak servis edildi. Hürriyet yazarı Emin Çölaşan televizyondan rica etmiş ve deşifre edilmiş halini istemiş fıkranın.
Televizyoncular da o fıkrayı vermişler kendisine. Çölaşan 3 Mart 2007’de sütununda o fıkrayı yayımladı. Bendeniz o fıkrayı buraya almayacağım, ben Emin Çölaşan değilim, ne olur ne olmaz. (Tabii, Çölaşan’ın yaptığı iş gazetecilik olduğu için, onun bu fıkrayı yazılı olarak yayması suç teşkil etmedi.)
Nazlı Ilıcak ise şöyle işaret edip geçti
Nazlı Ilıcak, “Hatta Demirci Mehmet Efe ile Atatürk arasında geçtiği söylenen o meşhur hikâye bile, yakasını, 5816 sayılı yasadan kurtaramamıştı. Atatürk’ü bambaşka hayal eden Demirci Mehmet Efe’nin, onun, kısa boyunu ve ince sesini duyduktan sonra, bir de şekerli kahve istemesi üzerine “Bunu bana yapmayacaktın Paşam” dediği rivayet edilir. Bu çok sempatik fıkra dahi mahkemeye düşmüştür.” diye özetler.
Yazının sonunda Çölaşan şöyle diyor:
“Adam tümüyle yutturuyor. Kuşadası’nda tren olduğunu, istasyon olduğunu söylüyor. Kuşadası’na tren getiriyor! Ama daha da önemlisi, Atatürk’ü hangi iğrenç ve aşağılayıcı kavramla özdeşleştirdiği!.. Atatürk düşmanlığını milletten korkup açıktan yapamayanlar, böyle sinsi yöntemlere başvuruyorlar. Şimdi İçişleri Bakanı Abdülkadir Aksu’ya soruyorum: Kendi partinizden olan bu belediye başkanı hakkında işlem başlattınız mı? Başlatmayı düşünüyor musunuz? Aynı soruyu Adalet Bakanı Cemil Çiçek ve cumhuriyet savcılarına da soruyorum.” Bunun üzerine CHP İzmir Milletvekili Erdal Karademir, Atatürk ile ilgili fıkra anlatan Mimarsinan Belediye Başkanı AKP’li Cuma Bozgeyik’e sert karşılık verdi. Bazı CHP milletvekilleri televizyonlarda bu fıkranın Cuma Bozgeyik tarafından özel olarak uydurulduğunu söyledi. CHP’liler protesto eylemleri düzenledi. Belediye Başkanının yurt dışına çıkması yasaklandı. AKP bu belediye başkanını partiden kesin ihraç istemiyle disipline verildi. Cuma Bozgeyik hakkında dava açıldı. Parantez içinde hemen soralım şimdi: 1937’den başlayarak 45’e kadar İsmet İnönü gerçekten Atatürk’ü seviyor muydu? Geçelim mi dediniz, dediğiniz gibi olsun. Bir soru daha: Peki Perihan Mağden’in Radikal’deki köşesinde “Yapı Kredi’nin Salı Toplantıları’nda yazdığı peynir kitaplarıyla ünlü olan bir bey, sesimi duyunca bir Mustafa Kemal fıkrası anlattı. Bildiğiniz üzere Atamız’ın da sesi tizdi. Fıkra da “Bari şeker istemeseydiniz paşam!” fıkrasıydı. (Çok ısrar ederseniz ilerde anlatırım.) Son soru: Pekiyi, bu fıkra bir emekli general tarafından bir kitaba alınmışsa ne dersiniz? Bakınız: Askerler de Güler, Orgeneral (E) M. Hikmet BAYAR, K. K. Basımevi-ANKARA, 1998. Bu kitabı da gördükten sonra şöyle diyeceksiniz: Atatürk hakkında fıkra anlatmak; Emin Çölaşan’a, Perihan Mağden’e ve emekli generallere mahsustur. Pekiyi, vatandaş Cuma Bozgeyik’e ne oluyor dersiniz? Öncelikle hakkında dava açılıyor, mahkemelik oluyor. AKP, bu üyesini disipline veriyor, partiden ihraç ediyor. Başkan’a yurt dışına çıkma yasağı uygulanıyor. Gazete ve tv.lerde uğradığı hakaret de cabası. Önümüzdeki dönemde kuvvetle ihtimal aday filan değildir.
* Köşe yazarlarının gündemi takip etme ve gündemle ilgili yorum yapma gibi bir zorunlulukları vardır. Ben köşe yazarı olmadığım için gündemimi kendimce belirliyorum ve bugün gündemden düşen bir konuyu ele almak istiyorum. Biliyorsunuz iki tesettürlü kız bir televizyon programına davet edilmiş ve onların Atatürk ve Humeyni karşılaştırmaları gündeme “bomba gibi” düşmüştü. Bu yazı ilgili olay bağlamında yazılmıştır.
Kaynak: Kamil Yeşil, Milli Gazete

Mustafa Kemal’i bir Yunanlı oynadı

Uzunkavakdibindeyataruyur — Sun, 14 Sep 2008 06:41:33 +0000

Selanik’ten Dolmabahçe’ye Atatürk’ün hayatından tüm kesitleri perdeye taşıyan belgeselde
Herkesin kafasına kazınan karga kovalama sahnesini, Langaza’da çekilmiş. Mustafa Kemal’in koştuğu tarlalara yakın bir yerde yapılan çekimler için Mustafa’yı oynayacak çocuk da oradan bulunmuş. Adı Yorgo…
Bir Yunanlı… Ve kendi halkına bir dönem düşman belletilen adamın çocukluğu rolünü büyük keyifle oynamış.
Ölümünün 70. yıl dönümünde Atatürk’ün Türkiye’ye, dünyaya ve yeni yetişen nesle tam anlatılamadığı, yapılan
belgesellerin Türkiye ölçeğiyle sınırlı ve belli bir dönemle kısıtlı kaldığı belirtildi.
Selanik’ten Dolmabahçe’ye kadar hayatını başından sonuna mercek altına alan, Atatürk’ü şablonlardan uzak olarak askeri, siyasi, insani boyutlarıyla anlatan bir filmin eksikliğinin hep hissedildiği belirtilirken, 15 yıldır
Atatürk belgeselleri yapan ve “Sarı Zeybek” ile Atatürk’ün değişik yönlerini seyirciyle tanıştıran gazeteci Can Dündar ve ekibinin, Atatürk’ün hayatını sinema diliyle anlattığı “Mustafa” belgeselinin 29 Ekimde vizyona girecek.
“Mustafa” filmiyle özellikle yeni neslin Atatürk’ü yeniden keşfedecek. Film için Cumhurbaşkanlığı ve Genelkurmay Başkanlığı arşivleri başta olmak üzere, yerli ve yabancı pek çok arşivin özel izinle açıldı.
Atatürk’ün daha önce görülmeyen fotoğraflarına, hatıralarını yazdığı not defterlerine, yakınlarına yolladığı çok özel mektuplarına, günlüğüne, el yazmalarına ulaşıldığı kaydedilirken, çekim ekibinin Atatürk’ün ayak
bastığı Selanik’ten Manastır’a, Şam’dan Berlin’e, Sofya’dan Karlsbad’a kadar her coğrafyaya giderek, doğduğu odadan öldüğü odaya dek her mekana girerek yerinde görüntüledi..
Geniş ve deneyimli bir kadronun Atatürk’e dair yazılan kitapları, yerli yabancı basını, diplomatik yazışmaları tarayarak objektif, sıcak bir hayat hikayesi anlatmaya çalıştığı belirtilirken, Atatürk’ten kalan eşyaların, anıların, çalıştığı karargahların, yaşadığı evlerin, geride bıraktığı belgelerin, sevdiği müziklerin, söylediği sözlerin titizlikle derlendi.
Filmin müziklerini ise Balkanlardan yetişen uluslararası müzisyen Goran Bregoviç tarafından bestelendi.
İşte Can Dündar’ın filmin afişiyle ilgili sözleri:
“Afişte göreceğiniz bu çalıçırpıdan ev, onun muhacirliğinin, “yurtsuzluğunun”, yurt arayışının simgesiydi aslında…
Sadece onun da değil:
Koca bir imparatorluğu yitiren halkın, sıkıştığı küçücük yurdu da simgeleyecekti o çocuksu kulübe…
Kulübeyi yapan çocuk da bir Makedonyalı…
Alexandre…
Onu da Manastır’da yemek yediğimiz restoranda tesadüfen “keşfettik”. Saadet Özen, çocuğun ailesini bu role ikna etti.
Tabii Alexandre kendisinin filmin ana kahramanı ve afiş yıldızı olacağını bilmiyordu.
Doğrusu biz de bilmiyorduk.
Ama onu kulübenin içinde gördüğüm an, “İşte afişimiz bu” dedim görüntü yönetmenimiz Murat’a…
Ve hem fragmana hem afişe damgasını vuran harika bir görüntü çıktı ortaya…”
Kaynak: Milliyet Gazetesi

Eski ADD başkanı: “Atatürk’ü kişisel çıkarlarımız için kullandık, ona ihanet ettik”

irfy — Sun, 07 Sep 2008 12:57:32 +0000

“…..
Mademki Atatürkçülük ilkeleri bölünmez bir bütüntür, neden Atatürkçü düşünceyi ikiye, daha açıkcası üçe böldük ?..
Atatürkçü Düşünce Derneği. Bu üç tümcenin başındaki Atatürk`ü aldık ve kişisel çıkarlarımız için kullandık.
Daha da açık konuşmak gerekirse, O`na ve ilkelerine ihanet edildi.
Ortada sadece çıplak bir Atatürk tümcesi kaldı !

Düşünceye gelince: Hem düşünür Atatürk hem de Atatürkçü düşünce bir kenara bırakıldı.
Düşüncenin yerini, daha basit olan resimler, heykeller, büstler ve kalıplaşmış sözler aldı.
Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik, Devrimcilik, Laiklik gibi ilkeler düşünce dışı bırakıldı.
Hani önceki Genelkurmay Başkanı atasözü gibi laf etmişti ya, özde değil sözde kaldılar…
Geriye ne kaldı ?..
Dernekçilik. Bu da işlerinde en kolay olanıdır.
…..”

Dr. Yüksel Cavlak
Almanya Recklinghausen ADD eski başkanı

Yazının Tamamı

Müslümanların militan Lideri’ni tanıyalım!

Uzunkavakdibindeyataruyur — Tue, 02 Sep 2008 05:28:50 +0000

O günlerde Mustafa Kemal’e bir unvan da Müslümanlar tarafından verilmiştir:
‘İslam’ın halaskârı Gazi’
Halaskâr, kurtarıcı demek.
Atatürk’ün ‘kurtarıcı’ unvanı, dinci iftiracıların söyledikleri gibi, sonraki zamanlarda ‘Atatürk’e tapan bazı dalkavuklar’ın verdiği bir unvan değildir. Elinde tüfek, koltuğunun altında seccade, kurtuluş mücadelesi veren Müdafaa-i Hukuk öncülerinin ‘Allah tarafından teyit edilmiş komutan’larına verdikleri unvandır.
O günlerde, Müslüman kadınlar, İzmir’e giren ‘Halaskâr Gazi’nin çizmelerini, şükranlarını göstermek için diz çöküp ayaklarına kadar eğilerek siliyorlardı. Ve tam o sırada gözlerinden akan yaşlar ‘Halaskâr Gazi’nin çizmelerinin üstüne dökülüyordu. (tabloyu, Halide Edip naklediyor) Çünkü o kadınlar, işgal paryalarının ne demek olduğunu ve Halaskâr Gazi’nin onları nelerden kurtardığını yaşayarak öğrenmişlerdi.
O günleri bu millete unutturdular. O günleri Müslüman kadına unutturdular.
Evet, o günleri ve o günlerin Halaskâr Gazisi’ni unutturuyorlar.
Çünkü işbirliği yaptıkları emperyalist kodamanlar böyle istiyor.
O günler unutuldu.
O günler, anamıza-avradımıza Haçlı paryaların musallat olduğu günlerdi. Süleymaniye Camii’nin minaresine haç takılmak üzere hazırlık yapıldığı günlerdi.
‘Müslümanların militan lideri’, işte o günlerin Türkiyesinden, topraklarında yüz bin minarenin yükseldiği bugünkü Türkiye’yi yarattı. Ne yazık ki, bu yüz bin camiyi, Müslümanların militan liderini İslam dışı göstermek ve onun mirasını yok etmek için kullanmaya kalkan ‘haçlı ile işbirliği yapmış fesat dincileri’ o günleri unutturuyorlar.
Milletin beyni oyulup o günlere ait kısımlar kazınıyor.
O günleri en iyi bilenlerden biri olan ve Şu Çılgın Türkler kitabını yazan Turgut Özakman, 30 ağustos akşamı, Mustafa Kemal Türkiyesi’nin ‘en büyük’ kanallarında değil, ‘kıyıda-köşede kalmış’ bir kanalında konuşma imkânı buluyor.
‘Müslümanların Militan lideri’, tarihin en namussuz nankörlüklerinden birine maruz bırakılıyor.
‘Müslümanların Militan Lideri’ni bu ülkenin çocuklarına tanıtmadılar, sadece dayattılar.
Dayatılan kişi ve kavramlar ne kadar değerli olurlarsa olsunlar, ürküntü ve soğukluk yaratırlar.
Bu gerçeği bilen ve ‘Müslümanların Militan Lideri’nden rahatsız olan iç ve dış odaklar Müslüman çocuklarına ‘Müslümanların Militan Lideri’ni ‘olmasa da olur’ türünden biri gibi tanıtmak istiyorlar.
Hayır! ‘Müslümanların Militan Lideri’ olmasa da olur türünden biri değildir. Bunu bütün dünya er geç anlayacaktır ama gecikmenin faturası insanlık için de Türkiye için de çok ağır olacaktır.
‘Müslümanların Militan Lideri’ni anlatmak yerine dayatanlar, bu dayatmayla bir yandan ‘kof Atatürkçüler’ ile ‘tören Atatürkçüleri’ni afsunlayıp kandırdılar, bir yandan da ‘Müslümanların Militan Lideri’nin o muhteşem mirasının altını oydular.
‘Müslümanların Militan Lideri’ne, Müslümanların düşmanı olanlar tuzak kurdular. Ve ‘kof Atatürkçüler’ ile Allah ile aldatmanın kahrına uğramış halkı bu tuzağa düşürmeyi başardılar.
Ey ehli iman!
Sözüm sanadır ve sözüm çok hayatîdir. ‘Müslümanların Militan Lideri’ni tanıyalım! Bu tanımaya hava ve su kadar muhtaç olduğumuz günlerdeyiz.
Ve asla unutmayalım:
Müslüman dünya, o arada Türkiye, Müslümanların militan liderine yakın zamanlarda yeniden muhtaç hale gelecek. Allah’a yemin olsun ki, bu aynen böyle olacak… Ama o günler geldiğinde, Müslümanların militan liderini Müslümanlara unutturanların pişmanlıkları hiçbir işe yaramayacak.

Orhan Pamuk laikleri kızdıracakmış

Uzunkavakdibindeyataruyur — Tue, 02 Sep 2008 05:11:50 +0000

Alman Der Spiegel dergisine konuşan Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk, “Atatürk, Türkiye’nin AB üyeliğinden gurur duyardı. Şimdi kendisinin sözde yandaşları bu konuda ona ihanet ediyor” dedi.

Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Orhan Pamuk, Alman Der Spiegel dergisinin AB konusundaki sorusunu yanıtlarken, “Atatürk, Türkiye’nin AB üyeliğinden gurur duyardı.

Şimdi kendisinin sözde yandaşları bu konuda ona ihanet ediyor” dedi. Dergiye, yeni romanı “Masumiyet Müzesi” ve siyasi konular hakkında açıklamalarda bulunan Pamuk, “Türkiye’yi AB yolunda görüyor musunuz?” sorusu üzerine şöyle konuştu:

TÜRKİYE’NİN DURUMU İYİ

“Böyle yaparsanız, milliyetçi duygularımı uyandırırsınız. Ben, şu an bizden, 50 yıl öncesinden daha iyi konuşulduğunu düşünüyorum. Bu konuda katkı sunmak beni sevindiriyor.

Ekonomik olarak Türkiye’nin durumu iyi. Ancak liberallik konusunda eksikliği bulunan ve birbirleriyle sürekli savaşan egemen tabakanın dar görüşlülüğü yüzünden sayısız siyasi problemlerimiz var.”

Bu tabakanın Kemalistler ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı destekleyen muhafazakâr dinci orta kesim olduğunu vurgulayan Pamuk, “Erdoğan ve destekçileri tedbili kıyafet giymiş İslamcılar mı?” sorusunu şöyle yanıtladı:

AB’DEN GURUR DUYARDI

“Orduya yönelen, daha fazla şiddet ve güce odaklanan bazı Kemalistler böyle düşünüyor. Bu yüzden elit tabakamız, Kürt sorununu da çözemediği için huzursuz. Bazı kesimler ise AB üyeliğine karşı çıkıyor. Atatürk, Türkiye’nin AB üyeliğinden gurur duyardı.

Ve şimdi kendisinin sözde yandaşları bu konuda ona ihanet ediyor.” Demokrasi, düşünce özgürlüğü ve Avrupa’dan yana olduğunu kaydeden Pamuk, bu yüzden öldürülmek istendiğini de belirtti. Pamuk, bu nedenle eskisi kadar İstanbul sokaklarına çıkamamaktan şikâyetçi oldu.

ERGENEKON BENi DE OLDÜRECEKTi

Orhan Pamuk, Ergenekon konusunu değerlendirirken şunları söyledi: “Ergenekon meselesi ahlaki bir sorun. Bir yanda katiller var, ben ikna oldum, bu katiller beni de öldürmek istemişti çünkü. Siyasi sebeplerden bu katilleri korumak ahlaksızlıktır.

Onlara kol kanat germek, çeşitli bahanelerle bu insanların suçlarını hafifletmeye çalışmak düpedüz ahlaksızlıktır. Emekli askerlerle ve mafya çeteleriyle adam öldürtmenin, adam öldürdükten sonra ‘daha da öldürürüz ha’ oiye tehdit edip insanları susturmanın siyasette bir koz olarak kullanıldığı bir ülke de, ahlaklı ülke olmaz. Ergenekonculara kol kanat germenin, katilleri konumanın ahlaklı olmadığını söylemek zorundayım.”
Kaynak: Bugün Gazetesi

Hz.Ali, Atatürk olarak geri döndü !

Jawussjan — Mon, 01 Sep 2008 13:04:11 +0000

Aleviler, Mustafa Kemal Atatürk’ü Hazreti Ali’nin geri dönmüş hali olarak mı görüyor ?
Alevi Bektaşi Fedarasyonu Genel Başkanı Ali Balkız, Taraf gazetesinden Neşe Düzel’e konuştu. Düzel’in sorularını yanıtlayan Balkız, şaşırtıcı bir iddiayı da dile getirdi. Balkız’a göre, Hz. Ali ölümünden sonra Atatürk olarak yeniden dünyaya geldi. İşte o sözler:

“..Aleviler, Mustafa Kemal Atatürk’ü büyük kurtarıcı olarak görürler. Alevilik inancında reankarnasyon vardır. İnsan ölmez, başka bir canlının bedeninde yeniden dünyaya gelir. Aleviler, ‘Hazreti Ali, Mustafa Kemal Atatürk olarak zuhur etti, geldi’ diye inanırlar. ‘Bizi ancak böyle biri zulümden kurtarabilir’ derler. Aleviler Atatürk’ü mitleştirmişlerdir..”

Kaynak: (haber3)

Yıl 2060 Kimim Ben?

jahanna — Thu, 14 Aug 2008 14:42:14 +0000

Yıl 2060 kızım 18, ben 74 yaşındayım…

-Baba bizim bayrağımızda sizin zamanınızda Ay ve yıldız varmış neden şimdi haç işareti ve anlamını bilmediğim renkler var?

-İki arkadaş okulda tavan arasında eski bir atlas bulmuştuk, o atlasta gördük daha önce Edirne’den Kars’a kadar Türkiye toprağı imiş, şimdi neden o haritanın 1/5′ine Türkiye diyoruz?

İlelebet Dalgalanacak...

-Eskiden her mahallede 1–2 cami varken, şimdi neden her ilde bir cami
var, dedem bahsetmişti daha önce ezan denen bir şey varmış, günde 5 defa camilerden okunurmuş şimdi bu çan sesleri ne baba?

-Filistinlilerin zamanında topraklarını parça parça satarak İsrail’in kurulmasına sebep olduklarını hiç mi bir yerde okumadınız da, topraklarımızı sattırıp şimdi bu ufacık alana bizi hapsettiniz? Siz atalarınızdan böyle mi aldınız bu toprakları? Emaneti böyle mi korudunuz? Günden güne topraklarımız satılırken siz
uyuyor muydunuz baba?

-Baba küçükken herkesin beni Ayşegül diye çağırdığını hatırlar gibiyim şimdi neden bana Angel diyorlar, beni kulağıma Angel ismini ezanla sen mi söyledin?

-Bizim evin önünden tanklarla geçen Amerikan askerleri kim baba? Her gün bize hakaret ederek ve sizi her gördükleri yerde coplayarak demokrasi(?) mi getirdiler baba? Bize okulda demokrasinin tanımını daha farklı öğretiler sanki…

-Elime geçen gün bir kitap geçti baba, senin gençliğinden kalan. Biz Ankara’ya taşınmazdan önce memleketimizin ismi Gaziantep’miş ve 6317 şehit vererek ‘Gazi’ lik ünvanını kazanmış. Neden şimdi oraya kürdistan(!) diyorlar baba. Baba hani sizlere kürtlerle Türkler kardeştir demişler, peki kardeşlerim neden bizi öldürüp ülkemizde ayrı devlet kurdular?

O söylemişti !

-Baba o kitapta Atatürk diye birinden de bahsetmişti. O her kimse 1933′te Bursa’da bir nutuk vermiş, ben şimdi bile ne kastettiğini anlayabiliyorken, sizin gençliğiniz bu kadar mı cahildi de o uyarıları dikkate almadınız?

-O az önce bahsettiğim Atatürk size bir hitabe yazmış ve sizi hain yöneticilere ve uşaklara karşı uyarmış ve hitabenin sonunda da ‘Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur’ demiş. Baba kanınız o kadar bozuk mu ki ülkemizi bu hale getirenlerin yakasına yapışmadınız?

-Şimdiki kürdistan toprağında yer alan Süleymaniye’de askerimizin başına çuval geçirmişler ve sen o dönemde gençtin, hiç mi kanın donmadı baba? Neden hesap sormadınız? Bunları görmezden gelen yöneticilerinize!?

-Baba Türkiyeli ne demek? Biz Türk çocuğu değil miyiz? Soyumuz belli değil mi bizim? O kitapta okumuştum ‘Ne mutlu Türküm diyene’ yazıyordu. Peki, baba ben neden mutlu değilim? Türküm demek suçsa ve kötü bir şeyse siz eskiden neden söylerdiniz?

Kıpkırmızıydı aldığımızda bu topraklar !

-Baba biz Kurtuluş Savaşı denen bir şey yaşamışız. Kitaba göre dünyanın gördüğü en şanlı savaşmış ve o savaşta 4 milyon şehit vermişiz. Madem bu vatandan bu kadar kolay vazgeçecektiniz de neden o kadar şehit verdiniz?

-Hiç mi kitap okumadınız? Hiç mi sizi uyaran olmadı, hiç mi göremediniz ülkemizin peşkeş çekildiğini? Eğer farkında olduysanız ve duygusuzca evinizde oturduysanız sizin o hainlerden ne farkınız kaldı? Allah’ın huzuruna hangi yüzle çıkacaksınız baba. ‘Vatan sevgisi imandandır’ diye bir hadis varken hadi diyelim ki Türklüğünüzden vazgeçtiniz bari İslam’ın emrine uysaydınız.

-Senin eski cd’lerden dinledim baba, bizim de bir İstiklal Marşı‘mız varmış. O marşı yanlızca körü körüne mi ezberlediniz? Atalarımız sizi her fırsatta uyarmış, demiş ki ‘Ey Türk titre ve kendine dön’. Baba ne zaman titreyeceksiniz? Ankara’yı da kaybettikten sonra mı? Bundan 13 yıl önce titremediyseniz eğer artık hiç bir şey titretemez sizi.

-Baba sen son bağımsız olan Türkiye Cumhuriyetini gördün.’Ya devlet başa, ya kuzgun
leşe’ diyebilecek bir Hasan Tahsin, bir Şehit Şahin, bir Sütçü İmam yok muydu aranızda? Yazıklar olsun baba sizin gençliğinize!

- Bu günleri göreceğime hiç doğmasaydım baba. Türklüğünüzden utanmadınız hiç olmazsa insanlığınızdan utansaydınız baba. Bu vatan göz göre göre altınızdan kayarken hiç olmazsa;

ŞEREFİNİZLE ÖLEMEDİNİZ Mİ?